Route 66

Hallo allen

Zoals uit een eerdere post vandaag bleek: we waren vroeg uit de veren. Na een lekker ontbijt met verse wafel (waar Lore overigens niet tuk op was) gingen we op pad. Eerst en vooral weg uit de stad. Voorzichtig kennis maken met het Amerikaanse verkeer, de regels, de snelheidsbeperkingen, ... Erg vreemd is dat het verkeerslicht aan de overkant van het kruispunt staat.

We waren onderweg richting needles toen we ineens een Wallmarkt zagen verschijnen. We dachten van snel eventjes binnen en buiten te gaan. Ja lap, viel dat tegen. We 'verloren' daar een uur tijd.

Na een uurtje rijden kwamen we aan in Needles, waar onze trip over de route 66 kon beginnen. Als eerste was het stadje (dorpje eigenlijk) Oatman aan de beurt. Dit is een overblijfsel van toen men in die regio nog in de mijnen ging werken. Ondertussen is Oatman de toeristische trekplijster aan de route 66 in deze regio. Alle huisjes zijn er omgebouwd tot winkeltjes. Enkelen proberen zelfs hun graantje mee te pikken vanuit een tent. Verder lopen er daar in en rond dat stadje een hele bende 'wilde' ezels rond. Dit zijn nazaten van dieren die vroeger in de mijnen gebruikt werden. Toen de mijnen sloten, heeft men de rest daar achtergelaten. Tegenwoordig kun je voer kopen in elk winkeltje in Oatman en zijn de dieren meer tam dan wild.

Vanuit Oatman ging het verder over de spectaculaire Sitgreaves Pass. De uitzichten waren fantastisch en het was er ook zeer fijn rijden. Wat verderop was Kingman onze volgende tussenstop. Daar bezochten we het route-66 museum, als je ooit in de buurt bent, sla het gerust over. Er stond ook een oude locomotief, die bepaald indrukwekkend was. In het visitorcenter (die ook het museum vestigde) kregen we een route-66 ID, waar je aan checkpoints stempels kunt verzamelen. In combinatie met het route-66 museum kun je de verdieping lager ook naar een museum voor elektrische vervoersmiddelen gaan kijken. Op zich niet echt de moeite, ware het niet dat er een prachtstuk staat: de racewagen die één of ander snelheidsrecord brak op een zoutvlakte tegen +/- 500 km per uur. Wat zo'n topstuk in zo'n desolaat plaatsje komt doen, geen idee!

Verder vervolgden we onze weg. Hier en daar stopten we eens om iets te bezoeken. Wat ook opviel was hoe sommige mensen hier wonen. Samenraapsels van tuinhuisjes, caravans, mobilhomes, stacaravans, ... De een al roestiger dan de anderen, met een hoop rommel nabij, autowrakken, autobanden, steenpuin, ... vreemd.

Omstreeks 18u kwamen we aan in ons hotel in Williams. We maakten de bedenking dat we sinds we Vegas verlieten, we nog amper dichte bebouwing gezien hebben. Integendeel, meestal was het 'het grote niets', dit meer dan 500 km aan een stuk!

We hebben in het hotel een upgrade gekregen omdat we op huwelijksreis zijn. We kregen de grootste kamer van het hotel. Nice! We namen nog even een duikje in het zwembad (jelle althans, Lore vond het te koud) en daarna nog even de jacuzzi in. We sloten de avond af met een lekkere gourmet burger in het nabijgelegen restaurant.

Morgen weer een dag: Bezoek aan Sedona - Red rock country!

afgelegde weg: 517 km - 321 mijl